در عرصهي مبارزهي نظامي هنگامي كه موضعي فتح ميشود بايد آن را تثبيت كرد. در غير اين صورت، تمام زحماتي كه صرف فتح موضع شده برباد ميرود. اين قاعده در عرصهي كنشهاي اجتماعي نيز جاري است.
تلاش ملت ايران در راه رسيدن به جامعهاي مبتني برقانون بيش از يك صد سال است كه ادامه دارد. در اين مدت مواضع بسيار زيادي فتح و تثبيت شده است. يكي از مهمترين آنها تثبيت «مجلس» به عنوان محل قانونگذاري است. به اين معنا كه هرگاه مجلس را تعطيل كنند مشروعيت حاكميت خاتمه مييابد. با اين همه، بسياري از مواضع مهم هنوز تثبيت نشدهاند. يك نمونه از آنها آزادي مطبوعات است.
در يك نبرد اجتماعي اگر مواضعي كه با هزاران زحمت فتح شدهاند، تثبيت نشوند، جز سرخوردگي و خسران به دست نيامده است. بنا بر اين كنشگران اجتماعي وظيفه دارند دستاوردهاي خود را تثبيت كنند. اين امر چگونه ممكن ميشود؟ نوشتهاي كه در ادامه ارايه شده، به چگونگي تثبيت «حق آزادي انجمن» پرداخته است. . .
> دنبالههنوز جوهر امضاء دستور غيرقانوني انحلال «كانون عالي انجمنهاي صنفي كارفرمايي ايران» خشك نشده بود كه رفقاي سابق «كانون عالي كارفرمايان ايران» را تأسيس كردند و سنگرها را يكي پس از ديگري به تسخير خود درآوردند. شايد كمتر كسي از آنان باور ميكرد در دستگاه قضا فضات شرافتمندي كه قانون را قرباني قدرت نكنند فراوانند.
اكنون كه به حكم دادگاه كانون اول به جايگاه خود برگشته و كانون دوم از اعتبار ساقط شده، روش اصولي ترميم آن گذشته اهميت فراواني مييابد. اين نوشته به همين نكته ميپردازد و مانند ساير نوشتههاي اين شمارهي «پيامكارفرمايان» لزوماً نظر رسمي كانون عالي انجمنهاي صنفي كارفرمايي ايران را منعكس نميكند بلكه نظري است در ميان ساير نظرها.
> دنباله