به شبكه اطلاع‌رساني كارفرمايان ايران خوش آمديد!
بيانيه سخنگوي گروه كارفرمايان در «كميته كاربست استانداردها» در خصوص:

كنوانسيون 87 و «حق اعتصاب كارگران»

30 آذر 1391
پنج شنبه 20 دسامبر 2012 بوسيله ى سازمان بين‌المللي كارفرمايان

آقاي برنت ويلتون دبيركل سازمان بين‌المللي كارفرمايان به پيوست نامه‌اي به تشكل‌هاي ملي كارفرمايي عضو اين سازمان، بيانيه‌ي آقاي كريس سايدر، سخنگوي كارفرمايان در «كميته كاربست استانداردها» را نيز ارايه داده است. آقاي كريس سايدر در ملاقات روز اول دسامبر 2012 (شنبه 11 آذر 1391) خود با «كميته كارشناسان كاربست كنوانسيون‌ها و توصيه‌نامه‌ها» اين بيانيه را در اختيار كارشناسان اين كميته قرار داد. در اين بيانيه، به صورت مفصل، دلايل كارشنان عضو كميته كارشناسان در خصوص معتبر بودن تفسير آنان از «حق اعتصاب» كارگران نقادي شده و نتيجه‌گيري مي‌شود كه كنوانسيون شماره 87 سازمان بين‌المللي كار در خصوص آزادي انجمن در مورد حق اعتصاب كارگران مسكوت است و تفسير كارشناسان در اين زمينه فاقد اعتبار مي‌باشد.

آقاي برنت ويلتون در پايان نامه‌ي خود خطاب به تشكل‌هاي ملي كارفرمايي عضو سازمان بين‌المللي كارفرمايان آنان را تشويق كرده است تا اطلاعات مندرج در اين بيانيه را در اختيار وزايران كار و امور خارجه كشورهاي متبوع خود قرار دهند.

«پيام كارفرمايان»‌ تا كنون اسناد متعددي را در مورد كنوانسيون 87 و حق اعتصاب كارگران منتشر كرده است. علاقمندان براي دسترسي به اين اسناد مي‌توانند كليد واژه «حق اعتصاب» را كليك كنند.

در ادامه، برگردان بخش نخست بيانيه‌ي آقاي كريس سايدر تقديم مي‌شود. براي متن كامل انگليسي آن صورتك مربوطه در انتهاي همين مقاله را كليك كنيد:

كارفرمايان از فرصت گفتگوي مستقيم با اعضاي «كميته كارشناسان كاربست كنوانسيون‌ها و توصيه‌نامه‌ها» (ك.ك.ك.ك.ت) [1] فوق‌العاده سپاسگزاري مي‌كنند. با توجه به دستوركار امروز در خصوص مداخله و نقش ك ِ.ك ِ.ك ِ.ك ِ.ت ِ و تعاملش با عناصر سه‌جانبه‌ي تشكيل دهنده سازمان بين‌المللي كار (س ‍ِ.ب ِ.ك ِ)، اين لحظه، براي كاركرد مناسب نظام نظارتي استنانداردهاي س ‍ِ.ب ِ.ك ِ و كار ِ ك ِ.ك ِ.ك ِ.ك ِ.ت ِ و «كميته كاربست استانداردها» (ك ِ.ك ِ.ا) [2] از هر زماني در 20 سال گذشته حياتي‌تر است.

اين نشست نيز، كه بعد از انتخاب مديركل جديد س ‍ِ.ب ِ.ك ِ ما و ارايه اولويت‌هاي جديد براي اين سازمان كه بر كاركرد بهتر نظام نظارتي تأكيد مي‌كنند، برگزار مي‌شود، كليدي است.

كارفرمايان جداً اعتقاد دارند كه مسائل دشواري كه پيش آمده با ادامه‌ي گفتگو‌ي صميمي، همكاري و هماهنگي بين تشكيلات نظام نظارتي عادي س ‍ِ.ب ِ.ك ِ، و در يك فضاي احترام متقابل، همكاري، و مسؤليت‌پذيري حل خواهد شد.

نكات زير به وسيله تعهد كارفرمايان به حفظ و تقويت همكاري و هماهنگي بين ك ِ.ك ِ.ك ِ.ك ِ.ت ِ و ك ِ.ك ِ.ا مستدل‌تر خواهند شد. دو موضوع براي كارفرمايان اهميت اصلي را دارند كه عبارتند از:

1. حق اعتصاب مورد اختلاف در ارتباط با كنوانسيون 87

2. اختيار كارشناسان با ارجاع به اساسنامه س ‍ِ.ب ِ.ك ِ

«حقق اعتصاب» و كنوانسيون 87

كارشناسان «حق اعتصاب» را بخشي از الزام‌هايي تلقي مي‌كنند كه از نظر سياسي توسط عناصر تشكيل‌دهنده س ‍ِ.ب ِ.ك ِ در چارچوب كنوانسيون 87 مورد مذاكره و توافق قرار گرفته است.

كارفرمايان سال‌هاست كه به طور مرتب با اين مخالفت كرده، استدلال مي‌كنند كه يك «حق اعتصاب» در كنوانسيون 87 تدوين نمي‌شود و عناصر تشكيل دهنده س ‍ِ.ب ِ.ك ِ با گنجاندن حق اعتصاب در تصويب كنوانسيون 87 در سال 1948 توافق ندارند. اين نكته به روشني در جران تدارك اين تصويب نيز بيان مي‌شود. كارفرمايان همچنين استدلال‌هاي دقيقي براي نشان دادن اينكه، با توجه به تمام قواعد تفسير، «حق اعتصاب» نمي‌تواتد از كنوانسيون 87 استنتاج شود، ارايه كرده‌اند.

در «بررسي كلي» [3] امسال در خصوص هشت كنوانسيون بنيادين س ‍ِ.ب ِ.ك ِ، كارشناسان حدود 20 صفحه در مورد نظر خودشان مبني بر اينكه كنوانسوين 87 شامل حق ذاتي اعتصاب است گنجاندند.

اين كارشناسان اظهار مي‌‌دارند كه: «در غياب ماده‌اي خاص . . . اين امر اساساً مبتني بر بر مبناي ماده 3 . . . كه حق كارگران براي سازماندهي به فعاليت‌‌ها و تدوين برنامه‌هاي خودشان را اعلام مي‌كند. . . و ماده 10، كه بر مبناي آن هدف از اين سازمان‌ها پيشبرد و دفاع از منافع كارگران است، بود كه تعدادي از اصول مرتبط با حق اعتصاب . . . از سوي كميته آزادي انجمن . . (مانند سال 1952)، و كميته كارشناسان (مانند سال 1959، و اساساً توجه به اصول تدوين شده توسط كميته آزادي انجمن) به تدريج تدوين شدند . . . اين موضع تشكيلات نظارتي [تأكيد اضافه شده] در جهت شناسايي و حمايت از حق اعتصاب، موضوع مخالفت تعدادي از انتقادهاي گروه كارفرمايان در كميته كاربست استانداردها در كنفرانس بين‌المللي كار قرار گرفته است».

از همين بند افتتاحيه چند موضوع مهم در ارتباط با نقش و اختيار گروه‌هاي مختلف، يعني، «كميته آزادي انجمن» (ك.آ.ا)، «كميته كارشناسان» (ك ِ.ك ِ.ك ِ.ك ِ.ت )ِ و «كميته كاربست استانداردها» (ك.ك.ا) مطرح مي‌شود. نقش كارشناسان نخستين بار در هشتمين كنفرانس بين‌المللي كار در 1926 تعيين شد. كميته كاربست استانداردها در جمع‌بندي‌هاي خود در همان سال ضرورت يك كميته فني كارشناسان را به اين ترتيب توضيح داد: «كاركردهاي اين كميته كاملاً فني خواهد بود و به هيچ معنا قضايي نيست» (بند 400) و «در هر حال توافق شد كه كميته كارشناسان ظرفيت قضايي نبايد داشته باشد و صلاحيت ارايه تفسير از مواد كنوانسيون و اخذ تصميم به نفع يك تفسير عليه ديگري را ندارد». (بند 405) توضيح بيتشر در كنفرانس بين‌المللي كار سال 1947 ارايه شد: كه كارشناسان بايد گزارش‌هاي سالانه ارايه شده از سوي دولت‌ها را . . . براي آماده سازي جهت بررسي اين گزارش‌ها از يك زاويه‌ي بازتر توسط كنفرانس، مورد بررسي قرار دهند» و اينكه اين به مثابه يك »دوره مقدماتي ضروري براي بررسي كلي كاربست كه از سوي كنفرانس از طريق كميته‌ كاربست كنوانسيون‌ها صورت مي‌پذيرد، خدمت كند». (بند 63 صورتجلسه كميته كاربست كنوانسيون‌ها). با عنايت به صورتجلسه هيأت مديره در 1947، وقتي شرايط اجراع كميته كارشناسان قطعي مي‌شد، بند 8 مي‌گويد: «در اجراي تصميم كنفرانس در هشتمين اجلاس خود (1926)، دستگاه خاصي در سال 1927 براي تضمين اينكه كامل‌ترين امكان استفاده از گزارش‌هاي سالانه دولت‌ها صورت بگيرد مستقر شد. اين دستگاه مذكور مركب از كميته كارشنان منصوب شده از سوي هيأت مديره با هدف اجراي بررسي مقدماتي گزارش‌هاي سالانه است، و مركب از كميته‌ي ويژه‌اي از نمايندگان [تأكيد افزوده شده] كه كنفرانس براي بازنگري كاربست كنوانسيون‌ها از زوايه‌اي بازتر، با همكاري سه گروه منصوب مي‌كند».

از آن زمان تا كنون هيچ چيز تغيير نكرده است: اين بندها اصول راهنما در خصوص نقل و اختيار كارشناسان باقي مانده‌اند. به علاوه، اشاره به مخالفت كارفرمايان با نظرات «تشكيلات نظارتي» فقدان آشكار درك از نقش كارفرمايان در كميته آزادي انجمن را نشان مي‌دهد. اين واقعيت كه اعضاي كارفرماي كميته آزادي انجمن به صورت مستمر با نظرات كارشناسان در خصوص حق اعتصاب مخالف كرده‌اند نمي‌تواند به مثابه نظر مخالف بيروني تعبير شود، بلكه گواهي است بر اينكه در داخل سازمان بين‌المللي كار در خصوص حق اعتصاب توافقي وحود ندارد.

كارشناسان در «بررسي كلي» سال 1912، در پي توجيه وارد كردن حق اعتصاب در كنوانسيون ساكت در اين زمينه با بيان اين نكته هستند كه: «در حاليكه كار مقدماتي يك منبع تفسيري تكميلي مهم است . . . از ساير عوامل تفسيري، به ويژه، در اين مورد خاص نسبت به عمل بعدي در يك دوره 52 ساله عقب مي‌افتد (بنگريد به ماده 31 و 32 كنوانسوين وين در مورد قانون معاهدات). كارشناسان مي‌گويند، «حق اعتصاب در واقع نخست به عنوان اصل اساسي آزادي انجمن از سوي كميته سه جانبه آزادي انجمن در سال 1952 مورد تأكيد قرار گرفت. . . ». در واقع، به رغم اين «تأكيد»، حق اعتصاب در كنوانسيون 87 (يا 98) عمداً مورد شناسايي قرار نگرفت. اين موضوع كلاً به كمك بيشتر گروه‌هاي كارفرمايان و كارگران واگذار شد.

ترجمه ادامه دارذ . . .

[1] Commitee of Experts on the Application of Conventions and Recommendations )CEACR)

[2] Commitee on Application of Standards - (CAS)

[3] General Survey


اسناد پيوسته

بيانيه سخنگوي كارفرمايان در خصوص كنوانسيون 87 و حق اعتصاب

20 دسامبر 2012
سند : PDF
247.7 kb

به زبان انگليسي


پذيرش سايت | تماس | نقشه ى سايت | | آمار سايت | بازديد كنندگان : 344 / 369506

 پيگيرى فعاليت سايت fa   پيگيرى فعاليت سايت سازمان‌هاي بين‌المللي   پيگيرى فعاليت سايت سازمان بين‌المللي كارفرمايان (س.ب.كا)   پيگيرى فعاليت سايت اسناد سازمان بين‌المللي كارفرمايان   پيگيرى فعاليت سايت بيانيه‌ها   ?    |    سايتهاى پيوندى OPML   ?

سايت با اسپيپ درست شده است 2.1.12 + AHUNTSIC

Creative Commons License