به شبكه اطلاع‌رساني كارفرمايان ايران خوش آمديد!

تشکل های غیر دولتی، مشارکت و باور اعضای آنها

4 آبان ماه 1388

ساختار حیرت انگیز توزیع قدرت در دو بعد دولتی و خصوصی در هر حوزه ای از مسایل اقتصادی، سیاسی، بین المللی، فرهنگی و اجتماعی به خوبی دیده می شود. اقدام مهمی که در جهت از بین بردن این توزیع قدرت صورت گرفته اجرای طرح خصوصی سازی است.

اجرای این طرح به نوبه خود می تواند اقتصادی پویا و رقابتی را در کشور ایجاد نماید تا با ایجاد تولید و کارآفرینی، رشد و توسعه پایدار را شاهد باشیم ولی از زمانی که طرح خصوصی سازی در کشور مطرح گردیده است، بسیاری از شرکت های وابسته به دولت فقط نام دولتی را حذف نموده اند ولی ساختار به مانند سابق خود را حفظ نموده اند و در این بین فضای رقابتی کماکان به نفع این شرکت ها رقم می خورد.

سوال اینجاست که آیا این ساختار توانسته است رفاه، خوشبختی رشد و توسعه اقتصادی که با توانایی این سرزمین تناسب داشته باشد را فراهم کند؟

ما در اینجا قصد نداریم تا علل این مهم را عارضه یابی نماییم بلکه می خواهیم به نقش انکارناپذیر تشکل ها در روند خصوصی سازی اشاره کنیم تا شاید در سال های آتی تاثیر حضور تشکل ها را در تمامی سطوح توسعه صنعت و اقتصاد کشور شاهد باشیم.

تشکل های صنفی در ایران سابقه ای قدیمی دارند اما قدرت تاثیر گذاری آنها بسیار ضعیف و گاه نادیده انگاشته می شود. شاید یکی از دلایل این ضعف به همان دولتی بودن بخش عمده اقتصاد کشورمان بر می گردد ولی با توجه به روند خصوصی سازی و عدم تحکیم زیر ساخت ها، کشور با چالش های بسیاری روبرو می گردد.

با این حال می توان گفت به رغم محدودیت های موجود، تشکل های بخش خصوصی هم دارند فعالیت خود را ادامه می دهند هم به دنبال راهکاری جهت برون رفت از این بی توجهی مسوولان هستند.

مسئله ما این است که تاثیر گذاری این تشکل ها در سیستم اقتصادی کشور محدود است و وابستگی زیادی به ذائقه دولتمردان دارد. علت این امر محدود بودن وزن اقتصادی تشکل ها است. بدین معنا که آن ها بر خلاف آنچه در کشورهای پیشرفته صنعتی مشاهده می شود، نمی توانند با وزن و اهمیت اقتصادی خود دولت ها را تحت فشار قرار دهند.

از طرف دیگر جامعه کارفرمایان ایرانی، استعداد و نیروی نهانی دارند که استفاده از آن، راه را باز خواهد کرد و این قشر باید در این مسیر پیشگام باشد. جامعه کارفرمایان ایرانی به لحاظ تحصیلات و دانش به طور میانگین سطحی بالاتر از سایر اقشار دارند و از طرف دیگر انگیزه کافی برای تثبیت و توسعه قدرت اقتصادی بنگاه تحت مالکیت خویش را پیدا کرده اند.

تجربه جامعه بشری موید این است که کارفرمایان تنها در صورتی که بتوانند نیروی خود را در یک نهاد مدنی تجمیع کرده و از آن ها در مناسبات با نهاد دولت به مثابه یک ابزار مفید استفاده کنند، احتمال کامیابی بیشتر خواهد شد.

واقعیت اما این است که هنوز تا رسیدن به شرایط کارآمدی در نهادهای مدنی فاصله زیادی داریم. نهادهای مدنی بیش و پیش از هر چیزی باید دارای اعضایی با باورهای عمیق به کارآمدی نهاد مدنی در درون خود و نیز معتقد به خردورزی جمعی باشند.

در طول فعالیت انجمن ها، هر یک از مدیران ادواری تا حد توان، تلاش خود را به کار گرفته اند تا با ایجاد سازمان و تشکیلات مناسب، ابزارهای اطلاع رسانی نیرومند و تشکیل کمیته های کارشناسی، این انجمن ها را به جایگاه واقعی خود برسانند که البته گام های مهمی را نیز برداشته اند. تقویت مناسبات درونی اعضا، پیدا کردن راه های نفوذ به تشکل های مدنی بالاتر، کسب قدرت کارشناسی برای چانه زنی با نهاد دولت، یک حرکت مستمر و نیاز دایمی است که باید هر روز تازه و نو شود و این بدست نمی آید مگر با مشارکت و همراهی همه اعضای انجمن ها.


پذيرش سايت | تماس | نقشه ى سايت | | آمار سايت | بازديد كنندگان : 378 / 374958

 پيگيرى فعاليت سايت fa   پيگيرى فعاليت سايت كانون عالي انجمن‌هاي صنفي كارفرمايي ايران (كعاصكا)   پيگيرى فعاليت سايت تشكل‌هاي كارفرمايي عضو كعاصكا   پيگيرى فعاليت سايت صنايع توليدي كالاها و خدمات گوناگون   پيگيرى فعاليت سايت انجمن صنفي شركت‌هاي اتوماسيون صنعتي   ?    |    سايتهاى پيوندى OPML   ?

سايت با اسپيپ درست شده است 2.1.12 + AHUNTSIC

Creative Commons License