به شبكه اطلاع‌رساني كارفرمايان ايران خوش آمديد!
بيستمين شماره‌ي خبرنامه‌ي «پيام‌كارفرمايان»‌ بررسي كرد:

چشم‌انداز آينده‌ي تشكل‌ها:‌ از مبارزه‌ي حقوقي به مبارزه‌ي سياسي

14 آبان 1388
پنج شنبه 5 نوامبر 2009

بدون كم‌ترين ترديد مي‌توان گفت كه تلاش‌هاي حدود يك قرن ملت ايران براي ساختن جامعه‌اي مبتني بر قانون و نظام سياسي پارلماني از 22 خرداد ماه 1388 به بعد وارد مرحله‌ي نويني شده است. اين مرحله‌ي نوين چه خصوصياتي دارد و تشكل‌ها به طور كلي و تشكل‌هاي كارفرمايي به طور خاص در اين دوران نوين چه مسؤليت‌ها و وظايفي برعهده خواهند گرفت؟

بديهي است اين پرسش‌ها در طول ماه‌هاي آتي در بدنه‌ي تشكل‌ها به بحث گذاشته مي‌شود و به خلق يك گفتمان جديد مي‌انجامد. با اين همه مي‌توان در مورد كلي‌ترين و عمومي‌ترين خصوصيت اين دوره و رويكردها و وظايف تشكل‌هاي كارفرمايي نكاتي را به عنوان پيش‌بيني مطرح كرد.

• تعميق بحران‌ها

تجربه‌ي ملموس كانون عالي انجمن‌هاي صنفي كارفرمايي ايران در مواجهه با برخي از مسؤلان وزارت كار و امور اجتماعي دولت نهم نشان مي‌دهد كه آنان نسبت به استقلال تشكل‌هاي كارفرمايي و كارگري خوش‌بين نبودند و با سوءظن به تشكل‌هاي مستقل نگاه مي‌كردند. در حاليكه فلسفه‌ي وجودي «انجمن» اين است كه شهروندان توانمندي‌هاي فردي خود را يك كاسه كنند تا بتوانند در برابر تصميم‌ها و سياست‌هاي دولتمردان اعتراض و مخالفت كنند.

بسياري از كارفرمايان با تعيين دو حداقل دستمزد براي كارگران دائم و موقت مخالف بودند و چنان سياستي را به نفع اقتصاد ملي ارزيابي نمي‌كردند. اما و اكنش مسؤلان وزارت كار و امور اجتماعي به اين مخالفت‌ها، حذف تشكل‌هاي كارگري و كارفرمايي مستقل از صحنه و ايجاد تشكل‌هاي موازي رام و دولت‌ساخته بود.

يكي ديگر از سياست‌هاي عمده‌ي برخي از مسؤلان وزارت كار و امور اجتماعي دولت نهم حمايت از طرح‌هاي توليدي زودبازده بود تا بتوان با بيكاري فزاينده مقابله كرد. كانون عالي انجمن‌هاي صنفي كارفرمايي ايران با اين طرح‌ نيز موافق نبود و در عوض نزديك شدن به اين مسؤلان براي سوءاستفاده از منابع عظيم اين طرح از بيان صادقانه‌ي مخالفت خود دست برنداشت و هزينه‌ي اين مخالفت‌ها را نيز تحمل كرد و پرداخت.

• از مبارزه حقوقي به مبارزه سياسي

به نظر مي‌رسد شيوه‌هاي غالب مبارزه‌ي انجمن‌ها و تشكل‌هاي مستقل رسمي و به ثبت رسيده، به مرور از شيوه‌‌ي حقوقي به شيوه‌هاي سياسي تمايل خواهد يافت. در مورد تفاوت‌هاي اين دو شيوه‌ به اجمال مي‌توان به چند نكته اشاره كرد.

شيوه‌ي حقوقي مبتني بر اعتراض به تصميم‌هاي غيرقانوني مسؤلان دولت در دستگاه‌ قضايي و پذيرش حكم قاضي است. در حاليكه مبارزه‌ي سياسي مجموعه‌ي اعتراض‌ها و مخالفت‌ها با تصميم‌ها و سياست‌هاي مقامات دولت است حتي اگر در چارچوب قوانين موجود اتخاذ و اجرا شده باشد.

مي‌توان پيش‌بيني كرد كه بدليل مشكلات بر آمده از عدم اجراي برخي از اصول قانون اساسي كه در دولت‌هاي قبلي مورد كم توجهي قرار مي‌گرفت از اين پس بيشتر مورد توجه قرار بگيرد. به عنوان نمونه اصل بيست و هفتم كه بر آزادي تشكيل اجتماعات و راه‌پيمايي‌هاي مسالمت‌آميز و بدون سلاح تأكيد كرده است، يا اصل بيست و ششم كه بر آزادي احزاب، جمعيت‌ها و انجمن‌هاي سياسي و صنفي تأكيد مي‌كند، اين امكان را در اختيار شهروندان مي‌گذارند تا با روش هاي حقوقي و سياسي، مسؤلان را وادارند تا در تصميم‌هاي خود تجديد نظر كنند.

• همگاني‌ شدن مبارزه سياسي

به دليل برخي از تلقي‌هاي نادرست اما رايج، بسياري از انجمن‌ها باور كرده‌بودند كه نبايد در مبارزه سياسي مداخله كنند. يكي از اين تلقي‌ها غيراخلاقي بودن حمايت شخصيت‌هاي حقوقي از يك نامزد خاص در مبارزات انتخاباتي بود. در حاليكه امروز انجمن‌ها دريافته‌اند كه مبارزه‌ي انتخاباتي با مبارزه‌ي سياسي دو مفهوم كاملاً متمايز هستند و اگر انجمن‌ها و به طور كلي شخصيت‌هاي حقوقي نبايد[به دلايل حقوقي] از يك نامزد خاص حمايت كنند، اعضاء انجمن‌ها مي‌توانند به صورت گروهي و با هزينه‌هاي شخصي نامزد مطلوب خود را مورد حمايت قرار دهند.

به علاوه، امروز اين تلقي كاملاً رواج يافته است كه اساساً فلسفه‌ي وجودي انجمن‌ها يك كاسه كردن توان افراد است تا بتوانند از منافع خود با قدرت بيشتري دفاع كنند. بديهي است كه اين تصميم‌ها و سياست‌هاي دولت و مسؤلان دولت است كه مي‌تواند به ضرر اين يا آن گروه اجتماعي اتخاذ شده باشد و آنان طبق اصول قانون اساسي حق دارند نسبت به اين تصميم‌ها اعتراض و مخالفت كنند. و اعتراض به تصميم‌ها و سياست‌هاي قدرت سياسي اگر مبارزه سياسي نيست پس چيست؟

با اين همه، مبارزه سياسي درست مانند يك مبارزه نظامي به استراتژي‌، تاكتيك و مهارت‌هاي بسيار پيچيده‌اي نياز دارد تا به فتح يك موضع و تثبيت آن منجر شود. به همين خاطر، تشكل‌ها در اين جغرافياي سياسي پيچيده با شرايط نويني مواجهه شده‌اند و بايد مهارت‌هاي خود را ارتقاء دهند، يا منزوي و بي‌خاصيت خواهند شد. ■


از بيستمين شماره‌ي «پيام‌كارفرمايان»‌ ويژه مهر ماه 1388


پذيرش سايت | تماس | نقشه ى سايت | | آمار سايت | بازديد كنندگان : 370 / 395988

 پيگيرى فعاليت سايت fa   پيگيرى فعاليت سايت كانون عالي انجمن‌هاي صنفي كارفرمايي ايران (كعاصكا)   پيگيرى فعاليت سايت «پيام كارفرمايان»: نشريه كعاصكا   پيگيرى فعاليت سايت پيام كارفرمايان شماره 20   ?    |    سايتهاى پيوندى OPML   ?

سايت با اسپيپ درست شده است 2.1.12 + AHUNTSIC

Creative Commons License